Anita blijft stralen

De repetitieperiode was een kwelling, geeft ze eerlijk toe. Waarbij ze dacht: dat leer ik nooit. En dus is Anita Meyer...

AD TV: Anita Meijer is een kattige tante

zaterdag het stralende middelpunt op de landelijke première van de musicalklassieker Cats.

Ze wijst op een kittig, strak gesneden lapje stof aan de muur in haar kleedkamer. ,,Kijk, mijn kostuum!’’ Waarna Anita Meyer met nauwelijks verholen trots laat weten dat ze daar toch maar mooi inpast. Kwestie van elke dag trainen en kilo’s afvallen. ,,Ik schrok me rot joh,’’ zegt ze met nog steeds iets van het Rotterdamse accent uit haar geboortestad.

Lang geleden had ze wel eens een versie van Cats gezien, maar sindsdien was ze glad vergeten dat Grizabella - zeg maar de hoofdkat uit de voorstelling - aan het begin nog jong en wild is. ,,En op mijn 52ste ga ik het echt niet redden om in spagaat over de bühne te vliegen.’’ Lacht: ,,Heb ik trouwens nooit gekund. Verder dan een paar overzichtelijke danspasjes in Ahoy’ ben ik nooit gekomen.’’

Ahoy’. Het is een verwijzing naar die roemrijke jaren ’80, waarin ze hit na hit scoorde en ze het als eerste vrouwelijke artiest voor mekaar kreeg om het Rotterdamse sportpaleis uit te verkopen.

Het mooiste is: het kwam haar nog aanwaaien ook! ,,Ik ben nooit een streber geweest. Heb nooit mijn best gedaan om in de smaak te vallen. Ahoy’ deed ik niet omdat ik zo nodig moest, maar omdat anderen daarop aandrongen.’’

In haar carrière is ze als een surfer die het talent heeft om zich door de juiste golven te laten meevoeren: ,,Je moet gelukkig worden van de dingen die je aangeboden krijgt. Gelukkig worden van wat er op je pad komt - daar gaat het om. En dus niet gefrustreerd raken door alles wat je níet krijgt aangeboden.’’

Niet alleen zakelijk, ook privé leeft Anita Meyer overeenkomstig dat uitgangspunt. Achttien jaar was ze getrouwd toen manlief haar voor een ander inruilde.

Rancune? Geen sprake van: haar ex is tot op de dag van vandaag gewoon haar manager gebleven. ,,Ik besefte al snel dat die verliefdheid mij ook had kunnen overkomen. Joh, achteraf was ik gewoon veel te jong getrouwd - 21 was ik! Ineens was ik weer vrij, kon ik gaan en staan waar ik wilde.’’

Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Een van die kansen heeft ze gegrepen: sinds drie jaar is de zangeres weer single-af. ,,Een hele leuke, relaxte man,’’ zo typeert ze stralend degene met wie ze aan het ‘latten’ is. ,,Samenwonen? Mwah. Op mijn leeftijd wil je toch je eigen leuke dingen blijven doen. Martin voegt iets aan mijn leven toe, hij hoeft het niet ín te vullen.’’

Ja, geeft ze toe, ze is nogal een solist. Maar wel een gezellige solist. ,,Ik treed veel samen met anderen op. Zoals met Leen (Lee Towers, red.). Bedrijfsfeesten, evenementen. Ja, dat vind ik ontzettend leuk. Allemaal blije mensen.

,,Natuurlijk, het is nu allemaal anders dan in de tijd van de grote televisieshows, de hitsingles en de mega-concerten. Maar weet je het nog? Niet gefrustreerd raken door wat je niet krijgt aangeboden. Mijn vader zei altijd: ‘Meid, als je ogen maar blijven glinsteren!’ En dat doen ze nog steeds.’’

Cats. Première: 7/10, Nieuwe Luxor, Rotterdam.