Cats grote kweekvijver

ROTTERDAM - Ook de nestor van de Nederlandse musical, Joop van den Ende, is vol lof over de jonge, talentvolle spelers in Cats.

Van Joop van den Ende ging even het verhaal dat hij zou stoppen, maar na afloop van de première van de musical Cats was de nestor hét middelpunt van de belangstelling.

Iedereen wilde weten wat hij vondvan de nieuwe versie van de musical, die ooit de bakermat vormde van de Nederlandse musicalcultuur.

Van den Ende prees uitvoerig het niveau van de spelers en was achter de schermen gul met het persoonlijk uitdelen van complimentjes aan zijn nieuwe pupillen.

,,We hebben met ons bedrijf de eerste stappen op de musicalmarkt in Rusland gezet en zijn daar, net als in Nederland twintig jaar geleden is gebeurd, begonnen met Cats,’’ zei Van den Ende.

,,Ik kan u vertellen dat deze nieuwe Nederlandse versie tien keer beter is. Hier staat het summum van de dans- en musicalopleidingen die zich de laatste decennia in Nederland hebben ontwikkeld. Ik moet me wel heel sterk vergissen als deze groep geen nieuwe Stanley of Pia gaat opleveren.’’

Stanley Burleson en Pia Douwes, maar ook Ruth Jacott, Fred Butter en Rob van de Meeberg wurmden zich halverwege de jaren ’80 als onbekend talent tussen de grotendeels buitenlandse cast. Cats speelde maandenlang in Carré en trok bezoekers uit het hele land, voor een musical destijds een nieuw verschijnsel.

De nieuwe Cats daarentegen is, de 5000 losse onderdelen uit het decor ten spijt, een reisvoorstelling. Verder is er eigenlijk niet zo veel veranderd.

Voor de vertaling baseerden de makers zich wederom op de gedichtenbundel Kobus Kruls parmantige kattenboek, die Gerrit Komrij al vóór de eerste musicalversie had gemaakt. De verstaanbaarheid is beter dan vroeger: alleen bij de grote groepspartijen gaat het mis.

Alle internationale ervaring die het theaterbedrijf met deze klassieker heeft opgedaan lijkt samen te komen in deze Nederlandse productie.

De kostuums, het decor - een vuilnishoop waar je niet op uitgekeken raakt - en apotheoses vol fonkelende lichtjes die tot diep in de zaal rijken, maken Cats tot een productie die nog niets van zijn glans heeft verloren. Er wordt gedanst en gezongen dat het een aard heeft.

Ook de sterren van de avond, Marco Bakker als Oom Deuteromium en Anita Meijer als Grisabella, zinken weg in de fantastische groepsprestatie. Pas in de prachtig vormgegeven slotscène worden de twee via een zwevende autoband toch nog op een voetstukje gezet.

Hoezeer deze Cats ook de evolutie toont van twintig jaar volwassen musicalcultuur in Nederland, de man die het grootste applaus van de avond oogst, is het enorme danstalent dat de rol van Dr. Diavolo speelt.

Het is dan ook een kleine teleurstelling in het programmaboekje te lezen dat uitgerekend deze (nieuwe Stanley?) Mark John Richardson niet uit de Nederlandse maar uit de Britse school komt.

Musical

****

Cats. Muziek: Andrew Lloyd Webber. Met o.a. Marco Bakker en Anita Meijer. Gezien: 7-10 Nieuwe Luxor, Roterdam. Tournee.